Gumuhit ng imahinaryong arc na mga 16 talampakan (mga 5 metro) mula sa ring, ilang talampakan sa loob ng three-point line. Isang defender ang nagbabantay sa bola. Ang apat pang iba ay laging may kahit isang paa sa loob ng linyang iyon, saanman nakatayo ang sarili nilang tao. Iyon ang buong patakaran.
Kay Dick Bennett ang sistemang ito, at pinatakbo na ito sa bawat level mula noon.
Bakit ito ginagamit ng mga coach
Ginagawa nitong puwesto ang help defense sa halip na desisyon. Hindi kailangang hatulan ng batang player kung kailan tutulong, dahil nakatayo na siya kung saan kailangan ang help. Kaya isa ito sa iilang team defense na kayang ituro sa isang linggo at mapagkakatiwalaan pa rin pagdating ng Marso.
Pinapaderan nito ang paint. Katawan muna ang nasasalubong ng mga drive bago ang ring, kinokontest ang mga post entry ng taong hindi kailanman umalis, at ang team na gustong umiskor sa basket ay kailangang gawin iyon sa ibabaw ng apat na pares ng paa.
Pinoprotektahan din nito ang mabagal na team. Walang kailangang manatili sa harap ng sinuman sa arc, dahil walang nagbabantay sa sinuman sa arc.
Maging malinaw sa ibinibigay nito: ang catch-and-shoot na tres, sinadya. Tinatanggap ng pack line team ang mas mababang halaga ng tirang mas madalas umangat kaysa sa layup na paminsan-minsang umaangat.
Paano ito atakihin
- Tirahin ang tirang iniaalok nito. Ang one-more pass papunta sa rhythm three ang sinadyang kontra, at kailangan mo ng mga shooter na titira nang walang pag-aalinlangan.
- Mag-screen sa bola. Isinusuko ng pack line ang perimeter, kaya mag-screen kung nasaan talaga ang defender. Pinipilit ng ball screen na lumaban ang nag-iisang defender na nasa labas.
- Gamitin ang espasyo sa itaas ng linya. Ang mga handoff at pin-down sa top, gaya sa Chicago, ay gumagana laban sa depensang nakatira sa ilalim nila.
- I-rebound ito. Ang apat na defender sa loob ng arc ay apat na defender na kailangan pa ring humanap ng katawan pag-angat ng tira, at madalas hindi pa nila nahahanap.