Dört oyuncu dip çizgi boyunca durur, genellikle ikisi bloklarda ve ikisi köşelerde, biri de yukarıda. Her şey serbest atış çizgisinin altındadır, yani sahanın üst kısmı tamamen boştur.
Antrenörler neden kullanır
Basketbolda dizilmesi en kolay, switch edilmesi en zor dizilişlerden biridir; çünkü dört savunmacı da aynı yöne bakarak yan yana durur ve hiçbiri topu ve kendi adamını aynı anda göremez.
Bu yüzden en çok dip çizgiden oyuna sokmalarda görülür. Topu sokan oyuncuya bakan dört kişi, dip çizgi boyunca her perde açısının kullanılabilir olması demektir ve savunmacı hattının arkasına yapılan tek bir kat, kimse dönmeden turnike üretir.
Pres kırma şekli olarak da kullanışlıdır. Dört oyuncuyu dip çizgiye ve köşelere yaymak, pres yapan takımı sahanın tüm genişliğini tutmaya zorlar; boş kalan anahtar deliği tepesi de bir guardın tuzağa düşmeden topu alıp dönebileceği yerdir.
Yarı sahada ise hücumdan çok bir yemdir. Savunmayı dışarı çekecek bir şey serbest atış çizgisinin üstünde yoktur, iyi bir takım boyalı alanı doldurur. Çoğu antrenör 1-4 low’u bir başlangıç resmi olarak görür ve iki saniye içinde ondan çıkar.
Neler çıkar
- Dip çizgi koşucusu. Bir oyuncu çemberin arkasından koşar ve savunmacısı kalabalıkta boğuşurken uzak tarafta bir stagger perdeden çıkar.
- Arka perdeler. Hatta yukarıda bekleyen savunmacıya perde konur ve kat eden çemberin önüne ulaşır.
- Lob. Topa bakan bir hatta kimse çembere bakmaz.
- Köşede hazır şut. İki oyuncuyu boşaltın, oyuna sokma pası tut-at olur.
- Mühürleme ve içeri dalma zayıf tarafta, savunma ilk kata kendini adadıktan sonra.