Το πρώτο σκριν στην μπάλα δεν βγάζει τίποτα, οπότε ο σκρίνερ γυρίζει και το ξαναβάζει στον άλλο ώμο. Ο χειριστής κάνει μία ντρίμπλα πίσω προς την άλλη μεριά και το χρησιμοποιεί. Τίποτα καινούργιο δεν προστέθηκε στην επίθεση εκτός από μια δεύτερη ευκαιρία.
Γιατί το χρησιμοποιούν οι προπονητές
Είναι η φθηνότερη απάντηση που υπάρχει. Κανένας επιπλέον παίκτης, καμία νέα διάταξη αποστάσεων, κανένα δεύτερο κάλεσμα.
Δουλεύει γιατί οι αμυντικοί είναι πιο ευάλωτοι όταν επιστρέφουν. Ο γκαρντ που πάλεψε πάνω από το πρώτο σκριν ακόμα γυρίζει στο ισχίο του χειριστή. Ο ψηλός που έκανε drop ακόμα υποχωρεί προς το καλάθι και τώρα πρέπει να αλλάξει κατεύθυνση. Χτυπήστε τους σε αυτό το παράθυρο και το δεύτερο σκριν βγάζει ό,τι δεν έβγαλε το πρώτο.
Η ονομασία δεν έχει παγιωθεί. Πολλά επιτελεία λένε re-screen όταν ο ίδιος παίκτης το βάζει δύο φορές και twist όταν ο δεύτερος σκρίνερ είναι διαφορετικός ψηλός που παίρνει τη σκυτάλη από τον πρώτο, προς την άλλη μεριά. Άλλα χρησιμοποιούν τις δύο λέξεις για το ίδιο πράγμα. Διαλέξτε ένα και μείνετε συνεπείς, γιατί το κάλεσμα πρέπει να γίνεται κατανοητό σε τάιμ άουτ.
Πώς αμύνεται κανείς
Κυρίως με ομιλία. Ο αμυντικός της μπάλας χρειάζεται νωρίς φωνή για να φτάσει πριν τον χειριστή στο δεύτερο σκριν αντί να το κυνηγήσει.
Μια ομάδα που παίζει drop μπορεί να επιβιώσει από ένα ξανά σκριν αν ο ψηλός είναι πειθαρχημένος και υποχωρεί προς τη μέση του γηπέδου αντί να ακολουθεί την πρώτη κίνηση. Οι ομάδες που κάνουν hedge ή αλλάζουν δυσκολεύονται περισσότερο, γιατί η επιστροφή από το πρώτο σκριν είναι ακριβώς αυτό που επιτίθεται το δεύτερο.