Ο σκρίνερ στήνεται από την πλευρά της μπάλας σε σχέση με αυτόν που κόβει, και αυτός τον χρησιμοποιεί για να φύγει μακριά από την μπάλα σε ανοιχτό χώρο. Η πάσα που το ολοκληρώνει είναι skip, πάνω από την άμυνα και όχι γύρω της.
Το pin-down και το φλέρ είναι κατοπτρικά. Το ένα φέρνει αυτόν που κόβει στην μπάλα· το άλλο τον στέλνει μακριά της. Πολλά playbook τρέχουν και τα δύο από τον ίδιο σκρίνερ ώστε η άμυνα να πρέπει να μαντέψει.
Γιατί το χρησιμοποιούν οι προπονητές
Επιτίθεται στον αμυντικό που κάνει τη δουλειά του. Ένας παίκτης που παλεύει πάνω από τα σκριν, ή που έχει γλιστρήσει προς την μπάλα για βοήθεια, είναι ακριβώς αυτός που νικάει το φλέρ, γιατί κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση όταν φτάνει το σκριν.
Δίνει επίσης υποδοχή από στάση. Αυτός που κόβει φτάνει σε ένα σημείο και περιμένει εκεί, που είναι το πιο εύκολο σουτ να διδάξετε σε νεαρό σουτέρ και η πιο εύκολη πάσα να διδάξετε σε νεαρό πασέρ.
Το κόστος είναι η πάσα. Ένα skip ταξιδεύει μακριά, και μια άμυνα με ενεργά χέρια θα κλέψει ένα σε κάθε αγώνα. Κάντε το πάσα με τα δύο χέρια πάνω από το κεφάλι μετά από πιβότ, όχι πέταγμα με το ένα χέρι μπροστά από το σώμα.
Πώς αμύνεται κανείς
Ο αμυντικός αυτού που κόβει πρέπει να «λεπτύνει» και να φτάσει πρώτος στο σημείο αντί να ακολουθεί, γιατί αν ακολουθεί σε φλέρ φτάνει αφού έχει φύγει το σουτ.
Πίσω από αυτό, ο αμυντικός του σκρίνερ συνήθως σπρώχνει ή κρατάει αυτόν που κόβει για έναν χτύπο, κάτι που αγοράζει χρόνο για την επιστροφή. Η αλλαγή είναι απλή και αποτελεσματική, και γι’ αυτό οι ομάδες συνδυάζουν το φλέρ με slip: αν η άμυνα αλλάξει νωρίς, ο σκρίνερ έχει ελεύθερο τρέξιμο προς το καλάθι.
Τα φλέρ στην αδύναμη πλευρά, όπως το hammer, προσθέτουν μία ακόμα δυσκολία, γιατί ο αμυντικός που πρέπει να επιστρέψει είναι ο ίδιος που μόλις βοήθησε σε μια διείσδυση.