Antrenmandan önce kimsenin görmediği bir oyun size on dakikalık antrenmana mal olur. Onu bir gece önceden oyuncuların telefonlarına ulaştırmak, çoğu takımın yapabileceği en ucuz gelişmedir. İşte olağan yollar ve her birinin nerede bozulduğu.
1. Taktik tahtasının fotoğrafı
Ücretsiz, anında ve herkes nasıl yapılacağını bilir. Ama zamanlamayı kaybeder; oyuncu insanların nerede bittiğini görür, ne zaman hareket ettiklerini değil ve kalemle çizilmiş bir diyagramın bulanık fotoğrafı on iki yaşında okunması zordur.
Tek seferlik bir hatırlatma için işe yarar. İçinde perde olan bir seti öğretmenin kötü bir yoludur.
2. PDF ya da basılı kâğıt
Bir klasördeki temiz bir kâğıdın hâlâ yeri vardır. Oyuncular üzerine not alabilir ve şarjı biten telefonla da çalışır. Ama durağandır ve ilk hazırlık maçından sonra değişen bir oyun yeniden basmak demektir.
Kenar ve teknik ekip için kullanın. Oyuncular için hareket eden bir şey kullanın.
3. Oyuna paylaşılan bir link
Çoğu antrenörün bir kez denedikten sonra karar kıldığı format budur. Link tarayıcıda açılır; kurulacak bir şey yoktur ve yeni bir dosya göndermeden oyundaki bir hatayı düzeltebilirsiniz.
Kontrol edilecekler:
- Hesapsız açılıyor.
- Taslaklarınız ve scouting notlarınızla bütün playbook’unuzu değil, oyunu gösteriyor.
- Zayıf bağlantılı eski bir telefonda çalışıyor.
- Tek bir notla tek bir oyunu gönderebiliyorsunuz.
4. Dışa aktarılmış video
Kısa bir klip, bir oyuncunun yeniden izlemesi en kolay şeydir ve oyuncular videoya alışkındır. Ayrıca bir grup sohbeti ya da hikâye gibi oyuncuların zaten bulunduğu yerlere uyar.
Bedeli, videonun sabit bir resim olmasıdır. Oyun değişirse yeniden dışa aktarırsınız. Hâlâ ayarladığınız bir taslaktan çok, cilalanmış bir öğretim klibi için en iyisidir.
5. Quizler ve sorular
Bir oyunu görmek onu bilmekle aynı şey değildir. Kimin gerçekten öğrendiğini bulmak için bir soru, bir diyagramdan daha iyi çalışır: “Sen 4 numarasın. Nereye gidiyorsun?” Bazı araçlar bunları oyunun kendisinden üretir. Sizinki üretmiyorsa, soruyu antrenmanın başında sorun ve kimin tereddüt ettiğine bakın.
Reşit olmayanlarla paylaşmak: kısa bir kontrol listesi
Altyapı takımlarının çoğu on altı yaşın altındaki oyunculardan oluşur ve birkaç alışkanlık sizi beladan uzak tutar.
- Kadroyu değil, oyunu paylaşın. Bir oyunun oyuncu isimlerine ihtiyacı yoktur. Link ya da dosya isimleri gösteriyorsa, kendinize nedenini sorun.
- Oyuncudan kişisel veri istemeyen linkleri tercih edin. E-posta ve doğum tarihi olan bir hesap, bir diyagramın ihtiyacından fazla veridir.
- Bilinçli olarak açın. Taslakları ve scouting’i oyuncuların görebileceğinden ayrı tutun.
- Nerede saklandığını bilin. Aracınız takım verisi tutuyorsa, bir veli sormadan önce kimin görebildiğini ve nerede tutulduğunu öğrenin.
- Velilere bir kez sorun. Sezon başında oyunları nasıl paylaştığınıza dair kısa bir not, sonraki soruların çoğunu önler.
İşe yarayan bir rutin
Haftada bir oyun seçin. Linki bir gece önceden, neye dikkat edileceğine dair bir cümleyle gönderin. Antrenmanı bir oyuncudan onu açıklamasını isteyerek açın ve bir kez yürüme hızında oynatın. Sonra bir sonraki oyunu ekleyin.
Mesaja ne yazılır
Oyunun etrafındaki mesaj, oyunun kendisi kadar önemlidir. Bağlamsız bir link bir başparmak alır ve hiç izlenmez. Üç satır daha iyi çalışır:
- Ne olduğu. “Horns Spain, moladan sonraki ilk oyunumuz.”
- Neye dikkat edileceği. “5’in ikinci perdeyi nerede attığına bakın.”
- Ne soracağınız. “Antrenmanda 2’ye 3. aşamada nereye gittiğini soracağım.”
Kısa tutun, oyuncuların mesaj okuduğu bir saatte gönderin (gece yarısı değil) ve bütün kitabı değil, tek bir oyunu gönderin. Bir oyun ve bir soru alan oyuncu çoğu zaman onu açar. Yirmi oyun alıp hiç soru almayan oyuncu hiçbirini açmaz.
Antrenmanı kaçıran oyuncular
Biri her zaman hasta, sakat ya da yolculuktadır. Yeniden gönderebileceğiniz bir link, var olan en ucuz telafi yoludur: kaçırdığı oyunları aynı üç satırla gönderin ve döndüğünde ona soruyu sorun. Salonda olup sakatlık nedeniyle dışarıda duran oyuncuya da yardım eder; çünkü bir oyunu kenardan üç kez izlemek gerçek bir öğrenmedir.
Turnuva hafta sonları
Bir turnuva hafta sonunda antrenmanınız yoktur ve maçlar arasında sınırlı zamanınız vardır. Bir sonraki rakibin muhtemel setlerini ve kendi iki üç ana oyununuzu bir gece önceden paylaşın ve kenar için basılı bir kâğıt tutun; böylece şarjı biten bir telefon sizi durdurmaz. Salonun zayıf bağlantısında hızlı yüklenen bir link, burada herhangi bir ek özellikten daha önemlidir.
Teknik ekip için: gerçeğin tek bir versiyonu
Birkaç antrenör oyun çizdiğinde, aynı setin üç versiyonuyla kalırsınız. Her oyunun sahibinin kim olduğuna karar verin, son versiyonları tek bir yere koyun ve teknik ekipten kopya değil, oradan link paylaşmasını isteyin. Amaç basittir: bir oyuncu “antrenörün bize gösterdiği gibi” dediğinde, her antrenör aynı şeyi kastetsin.
Velilerin sordukları
Veliler genellikle aynı birkaç soruyu sorar ve önceden hazırlanmış kısa bir cevap size zaman kazandırır:
- Bu nedir? Oyuncunun evde gözden geçirebilmesi için bir oyunun diyagramı.
- Hesaba ihtiyacımız var mı? Oyuncuların hesaba ihtiyaç duymadığı bir araç seçtiyseniz bunu söyleyin, çünkü pek çok veli soracaktır.
- Başka biriyle paylaşılıyor mu? Neyi paylaştığınızı ve isimleri paylaşmadığınızı söyleyin.
- Diğer takımların oyunlarını görebilirler mi? Sadece siz açarsanız. Taslakları ve scouting’i oyuncuların gördüklerinin dışında tutun.
Sezon başında, her yıl aynı ifadeyle yazılmış iki satırlık samimi bir not bunların çoğunu önler.
Ne sıklıkla paylaşmalı
Daha fazlası daha iyi değildir. Haftada bir yeni oyun, oyunculara onu öğrenmek için, size de onu sormak için zaman verir. Sezon başında daha hızlı gidebilirsiniz, çünkü oyuncuların unutması gereken pek bir şey yoktur. Sezonun sonlarına doğru, temel keskin kalsın diye yeni bir oyun göndermeden önce eski bir oyunun tazelemesini gönderin. Aracınız söylüyorsa linki kimin açtığına dikkat edin ve hiç açmayan oyuncularla konuşun; çünkü bu genellikle motivasyon değil, telefon ya da alışkanlık sorunudur.
Kaçınılacak hatalar
- Bütün playbook’u bir anda paylaşmak. Oyuncuları boğar ve taslaklarınızı ortaya çıkarır.
- Ekran görüntüsünün ekran görüntüsünü göndermek. Her kopya ayrıntı ve zamanlama kaybeder.
- Açılıp açılmadığını hiç kontrol etmemek. Göndermeden önce her linki kendiniz bir telefonda açın.
- Paylaştıktan sonra kimseye söylemeden bir oyunu değiştirmek. Versiyon değişirse söyleyin, yoksa takımın yarısı eskisini oynar.
- Paylaşmayı son nokta saymak. Paylaşmak başlangıçtır. Öğrenme, soruyu sorduğunuz antrenmanda olur.
SlongeHoops nereye oturur
SlongeHoops, hesapsız ve kurulumsuz bir görüntüleyici açan bir paylaşım linki oluşturur, videoyu Reels, kare ya da yatay klip olarak dışa aktarır ve oyundan üretilen oyuncu quizleri vardır. Takım planında oyuncuların hangi oyunları göreceğini siz seçersiniz. Onu biz yapıyoruz; bunu okurken hesaba katın ve yukarıdaki kontrol listesini ne seçerseniz ona uygulayın.
Sorular
Bir oyunu oyuncularla paylaşmanın en kolay yolu nedir?
Telefonun tarayıcısında hesap ya da kurulum olmadan açılan bir link. Oyuncular önce kaydolmak zorundaysa, çoğu antrenmandan önce ona bakmaz.
PDF mi göndermeliyim, link mi?
PDF yazdırmak ve kenardaki klasör için iyidir. Hareket eden her şey için link daha iyidir ve bir dosyayı yeniden göndermeden güncellenebilir.
Oyunları reşit olmayanlarla paylaşmak güvenli mi?
İsimleri ya da iletişim bilgilerini değil, sadece oyunu paylaşın ve oyuncudan kişisel veri istemeyen linkleri tercih edin. Aracınız oyuncu isimlerini saklıyorsa, kimin görebildiğini ve gizlilik politikasının ne dediğini kontrol edin.
Oyuncuların oyuna gerçekten baktığından nasıl emin olurum?
Neye dikkat edileceğini söyleyen tek bir cümleyle her seferinde bir oyun gönderin, sonra antrenmanın başında onunla ilgili bir soru sorun. Grup sohbetine bırakılan bütün bir playbook genellikle hiç açılmaz.
SlongeHoops uygulamasını Google'da tercih edilen kaynak olarak ekleyin