Motion mu set oyunları mı: kadronuza göre seçmek

İki antrenör, aynı derece, zıt cevaplar. Biri oyun oynamadığını, bir hücum oynadığını söyler. Diğerinin yirmi sekiz seti ve lamine bir kâğıdı vardır. İkisi de kendi takımı için haklıdır ve hiçbiri size sizin takımınız hakkında işe yarar bir şey söylemiyordur.

Soru hangisinin daha iyi olduğu değildir. Kadronuzun Mart’ta gerçekten hangisini uygulayabileceğidir.

Kelimeler ne anlama gelir

Motion, kurallardan oluşan bir hücumdur. Pas ver ve kat et. Topun arkasını doldur. Topun uzağına perde at. Diyagramı değil savunmacıyı oku. Kurallar savunmanın ne yaptığına göre farklı birleştiği için hiçbir hücum iki kez aynı görünmez.

Set oyunu, sonunda bir şut olan senaryolu bir sıradır. Herkes nereye ve hangi sırayla gideceğini bilir ve bütün şey tek bir şut üretmek için kurulmuştur. Bazılarının ikinci bir seçeneği vardır; çoğunun aslında bir tane vardır.

Devamlılık hücumu ikisinin arasında durur. Bir şey açılana kadar tekrar eden sabit bir kalıptır — kat, perde, top çevirme, aynı şeyi diğer tarafta. Setin tekrarına ve motion’ın ısrarına sahiptir.

Bu, motion’ın en basit hâlidir: pas ver, bir vuruş bekle, çembere kat et, topun arkasındaki herkes bir nokta yukarı doldursun. Dört kural, ezber yok ve saha bir sonraki pas için yeniden şeklini bulur.

Bu bir devamlılık hücumudur. Dip çizgi boyunca bir yatay perde, top çevrilirken perdeci için bir down screen ve aynı iki aksiyon ters yönde. Her top çevirmesi bir turnike katı ve tepede bir şut üretir.

Dürüst tercih

Motion alışkanlık öğretir ve scouting’e dayanır. Scout edilecek bir şey yoktur, çünkü senaryolu hiçbir şey yoktur. Rakip ilk katınızı elinizden alabilir ve hücum sadece başka bir tane üretir. Onu öğrenen oyuncular sadece sizin basketbolunuzda değil, basketbolda daha iyi olur ve bunu bir sonraki takıma taşırlar.

Motion bir sezon sürer. Belki iki. İlk iki ay, birinin karar vermesini bekleyerek etrafta dikilen beş oyuncu gibi görünür. Kasım’da bir set oyununun kazanacağı maçları kaybedersiniz ve bunu bilerek yapmaya razı olmanız gerekir.

Setler size bu gece bir şut verir. Birini yirmi dakikada kurarsınız, üçüncü çeyrekte çağırırsınız ve en iyi şutörünüz başka türlü alamayacağı bir top tutuş elde eder. Tek bir belirgin sayı üreticisi ve sınırlı antrenman süresi olan bir takım için bu bir taviz değil, doğru cevaptır.

Setler scout edilir. Şubat’a kadar sizinle iki kez oynamış herkes çağrıyı bilir. Aralık’ta on bir sayı üreten set play-off’ta top kaybı üretir, çünkü savunmacı ilk pası keser. Setlerle yaşayan takımlar sürekli yenilerini eklemek zorundadır; bu da tasarruf etmeye çalıştıkları antrenman süresine mal olur.

Set oyunu antrenman takviminize karşı alınmış bir borçtur. Motion birikimdir. Çoğu takımın ikisine de ihtiyacı vardır, düşündüklerinden farklı oranlarda.

Karar veren beş soru

Bunları olmasını istediğiniz değil, gerçek kadronuz için cevaplayın.

1. Guard’larınız top sürerken pas verebiliyor mu? Motion bir pas hücumudur. Yarattığı her kat, ancak biri topu üzerinde savunmacı olan hareketli bir hedefe ulaştırabiliyorsa şut olur. Cevap hayırsa, motion boş oyuncular yaratır ve onları top kaybına çevirir; siz de sorun pas iken hücumun işe yaramadığı sonucuna varırsınız.

2. Belirgin bir sayı üreticiniz var mı? Bir oyuncu şutlarınızın üçte birini atıyorsa ve haklı olarak atıyorsa, setler verimlidir: o oyuncuya istediğiniz anda sevdiği bir noktada top tutuş verir. Motion topu kurala göre dağıtır; tek bir oyuncu etrafında kurulmuş bir kadroyla yapılacak tam olarak yanlış şey budur.

3. Haftada kaç antrenman? Haftada iki antrenman motion’ı düzgün kurmak için yetmez. Spacing kuralları ve dört set için yeter. Haftada dört antrenman cevabı tamamen değiştirir.

4. Kadro ne kadar değişiyor? Kadronuzun yarısı her yıl ayrılıyorsa — bir okul takımı, yaş sınırları olan bir altyapı kulübü — hücumu her Ağustos yeniden kuruyorsunuzdur. Kurallar değişime yirmi sekiz oyunluk bir kitaptan daha iyi dayanır, ama ancak kural listesini üç haftada öğretilecek kadar kısa tutarsanız.

5. Beş numarada gerçekte ne var? Perde atabilen, topu tutabilen ve bitirebilen bir uzun bir devamlılık hücumunu çalıştırır. Topu tutamayan bir uzun her flex katını ölü bir hücuma çevirir. Bu konuda dürüst olun; her ilkeden daha çok hücumu o belirler.

Çoğu takım nereye varır

Neredeyse kimse saf motion oynamaz ve neredeyse kimse sadece set oynamaz. Ayakta kalan yapının üç katmanı vardır.

Birinci katman: hiç değişmeyen spacing kuralları. Köşeler nerede. Ne kadar aralıklı duruyorsunuz. Topla penetrasyon olduğunda ne olur — güçlü taraf kanadı köşeye kayar, zayıf taraf yükselir. Her şeyi çalıştıran katman budur ve çoğu takımın atladığı da budur.

İkinci katman: bir omurga. Ya her zaman geri dönebileceğiniz bir devamlılık hücumu ya da bir motion kuralları bütünü. Bir tane. İki değil.

Shuffle, baskın bir sayı üreticisi olmayan bir takım için iyi bir omurgadır; çünkü her oyuncu aynı döngüde kat eder, perde atar ve şut atar. Flex, boyu olan bir takım için iyi bir omurgadır. Pas ve kat, genç bir takım için doğru omurgadır. Birini seçin ve onunla yaşayın.

Üçüncü katman: dört ila altı set. En iyi sayı üreticiniz için bir hızlı set. Bir dip çizgi ve bir yan çizgi oyuna sokma. Üçlük getiren bir oyun. Bir maç sonu iki sayı. Bütün paket budur ve her biri takımınızın zaten durduğu bir dizilişten başlamalıdır; böylece öğrenilecek yeni bir diziliş olmaz.

Takımınız başka bir şey için zaten horns’a diziliyorsa, horns’tan bir hızlı set kurmak neredeyse hiçbir şeye mal olmaz. Altı dizilişten büyük bir paket yerine bir ya da iki dizilişten küçük bir set paketi tutmanın gerçek nedeni budur.

Kimseyi şaşırtmadan katmanlamak

Önce spacing kurallarını, tek başına, iki hafta kurun. Sonra omurgayı. Setler en son, birer birer ve haftada asla birden fazla yeni set değil.

Kaçınılması gereken sıra hatası, spacing kuralları otomatikleşmeden bir set öğretmektir. Bir set oyunu, dört oyuncunun tutup oradan okuma yapması gereken pozisyonlarda biter; spacing’in nasıl görünmesi gerektiğini bilmiyorlarsa oyun biter ve hücum durur. Setin başarısız olduğunu düşünürsünüz. Başarısız olan spacing’dir.

Omurganın gerçekten kurulup kurulmadığını test etmenin pratik bir yolu: onu çağrısız, antrenör sesi olmadan ve hücum süresiyle oynatın. Üst üste üç kez düzgün bir şut üretiyorsa kurulmuştur. Sizin konuşmanıza ihtiyaç duyuyorsa, sahip oldukları bir hücum değil, onlara hatırlattığınız bir oyundur.

Bu sorunun kimsenin sormadığı versiyonu

Üçüncü bir cevap var ve pek çok takım için doğru olan odur: setleri bir giriş olarak oynayın ve sonra motion’ın devralmasına izin verin.

Seti çağırın. Tam çizildiği gibi oynayın. Şut oradaysa alın. Değilse, yeniden kurup başka bir set çağırmayın — set sizi nerede bıraktıysa oradan doğrudan spacing kurallarına akın. Set, belirli bir şeyi savunmak zorunda kalan bir savunmaya karşı size iki düzenli aksiyon kazandırdı; sonrasını kurallar halleder.

Set paketini bir ya da iki dizilişin içinde tutmanın bu kadar önemli olmasının nedeni budur. Takımınızın zaten oynamayı bildiği bir şekilde biten bir oyun, çıkmazı olmayan bir oyundur. Beş oyuncuyu hiç okuma yapmak zorunda kalmadıkları pozisyonlarda bırakan bir oyun, on dört saniye kalmış ve yapacak hiçbir şeyi olmayan bir hücumdur.

Bir seti, işe yaramadığında ne olduğuna göre değerlendirin. Çoğu zaman olan budur.