Επίθεση horns: η οικογένεια των επιλογών

Το horns δεν είναι σύστημα. Είναι μια αρχική θέση που κάνει μια ερώτηση στην άμυνα πριν κουνηθεί οποιοσδήποτε.

Η μπάλα είναι στην κορυφή. Δύο παίκτες στους αγκώνες. Δύο στις γωνίες. Αυτό είναι όλο, και δουλεύει χάρη σε ό,τι αφήνει έξω: κανείς δεν είναι στη ρακέτα, κανείς στα φτερά, και οι δύο αμυντικοί που κανονικά θα βοηθούσαν στο κέντρο στέκονται στη γραμμή των ελευθέρων βολών δίπλα στους παίκτες τους.

Γιατί τεντώνει την άμυνα

Τρία πράγματα γίνονται ταυτόχρονα όταν στήνεστε έτσι.

Το κέντρο είναι άδειο. Δεν υπάρχει αμυντικός του ποστ που κάθεται στη ρακέτα με τα μάτια στην μπάλα, γιατί δεν υπάρχει ποστ. Ό,τι κινείται προς το καλάθι επιτίθεται σε ανοιχτό χώρο.

Οι γωνίες κρατούν τη χαμηλή βοήθεια. Ο αμυντικός ενός σουτέρ στη γωνία είναι όσο πιο μακριά γίνεται από το στεφάνι χωρίς να βγει από τη φάση. Και οι δύο χαμηλοί βοηθοί είναι καρφωμένοι εκεί έξω, οπότε όταν ένα ρολάρισμα πηγαίνει στο καλάθι, κάποιος πρέπει να διανύσει πολύ δρόμο ή να το αφήσει.

Ο χειριστής της μπάλας έχει επιλογή. Οι δύο σκρίνερ απέχουν το ίδιο. Όποιον κι αν χρησιμοποιήσει, η άμυνα είχε πενήντα τοις εκατό πιθανότητα να μαντέψει σωστά, και πρέπει να είναι έτοιμη και για τους δύο. Αυτό είναι το πιο μικρό και φτηνό πλεονέκτημα στο μπάσκετ, και υπάρχει σε κάθε κατοχή.

Το κόστος είναι ότι το horns παίζεται και στις δύο πλευρές και δύσκολα ξεφεύγει κανείς από αυτό. Όλα γίνονται στο μεσαίο τρίτο του γηπέδου, άρα όλα γίνονται μπροστά και στους πέντε αμυντικούς. Σας δίνει πλεονέκτημα· δεν κρύβει τίποτα.

Οι τρεις είσοδοι

Σχεδόν κάθε σύστημα horns ξεκινά με έναν από τρεις τρόπους, και αξίζει να τους διδάξετε ως τρεις και όχι ως είκοσι.

Η είσοδος στον αγκώνα. Πάσα σε έναν αγκώνα και κόψιμο ή σκριν από εκεί. Το πιάσιμο στον αγκώνα γυρίζει δύο αμυντικούς και ανοίγει τις γωνίες για πίσω σκριν και flare πίσω από την μπάλα.

Το σκριν στην μπάλα. Χρησιμοποιήστε τον έναν αγκώνα ως σκρίνερ και πηγαίνετε προς το καλάθι. Ο άλλος αγκώνας γίνεται η λύση διαφυγής και ο δεύτερος σκρίνερ.

Το get. Πάσα στον αγκώνα και κυνήγι της πάσας — ο ψηλός τη δίνει αμέσως πίσω χέρι με χέρι. Το χέρι με χέρι είναι ένα σκριν που η άμυνα δεν μπορεί να αλλάξει καθαρά, γι’ αυτό αυτή η είσοδος εμφανίζεται σε τόσα επαγγελματικά playbook.

Οι οικογένειες επιλογών

Πέντε οικογένειες αρκούν για μια σεζόν. Η καθεμία επιτίθεται σε διαφορετική κάλυψη, και όλες ξεκινούν με τα ίδια δύο πρώτα δευτερόλεπτα, και αυτό είναι το νόημα.

Flare

Ο πόιντ γκαρντ δίνει στον έναν αγκώνα και ο άλλος ψηλός του βάζει αμέσως flare σκριν. Μια ρουτίνα είσοδος γίνεται μια ολοάνοιχτη skip πάσα, και αν η άμυνα προλάβει την skip, ο σκρίνερ έχει καθαρό βούτηγμα προς το στεφάνι πίσω της.

Είναι η πρώτη που παίζετε απέναντι σε ομάδα που πιέζει την μπάλα και κλείνει την πάσα επιστροφής. Είναι και η πιο εύκολη στη διδασκαλία: δύο παίκτες, ένα σκριν, μία skip πάσα.

Spain

Ένα σκριν στην μπάλα από horns, με έναν σουτέρ να βάζει πίσω σκριν στον αμυντικό του roller και μετά να βγαίνει πίσω από τη γραμμή των τριών.

Ο ψηλός που υποχωρεί σε drop κολλάει, οπότε η άμυνα πρέπει να λύσει το λομπ, το ρολάρισμα και το pop την ίδια στιγμή, με έναν αμυντικό. Αυτό είναι το κάλεσμα horns για ομάδα που παίζει drop κάλυψη, και είναι ο λόγος που το Spain εμφανίζεται παντού στο επαγγελματικό μπάσκετ.

Η σειρά των αναγνώσεων μετράει: πρώτα ο roller, μετά το pop. Αν οι παίκτες σας ψάχνουν πρώτα το τρίποντο, το πίσω σκριν ήταν άσκοπο.

Twist

Το ίδιο σκριν στην μπάλα, με αμέσως νέο σκριν από τον άλλον ψηλό προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Το πρώτο σκριν λυγίζει την άμυνα προς μία κατεύθυνση. Το twist πιάνει τον αμυντικό της μπάλας ενώ ακόμα επιστρέφει και τον αμυντικό του σκρίνερ ενώ ακόμα υποχωρεί, οπότε ο δεύτερος roller βουτά σε άδεια ρακέτα. Αυτή είναι η απάντηση σε ομάδα που κάνει hedge ή περνά δυνατά από πάνω, γιατί και οι δύο αυτές καλύψεις δεσμεύουν έναν αμυντικό σε μία κατεύθυνση.

Get

Είσοδος στον αγκώνα, κυνηγάτε τη δική σας πάσα, την παίρνετε πίσω χέρι με χέρι. Ο ψηλός γυρίζει από την ανταλλαγή κατευθείαν σε ρολάρισμα.

Το χέρι με χέρι αλλάζεται δύσκολα και περνιέται άβολα από κάτω, οπότε αυτή είναι η οικογένεια για έναν γκαρντ πιο γρήγορο από τον αμυντικό του και για έναν ψηλό που μπορεί να πιάσει και να γυρίσει. Αν αλλάξουν παρ’ όλα αυτά, έχετε τον αμυντικό του ψηλού πάνω στον πόιντ γκαρντ σας, είκοσι πόδια από το στεφάνι.

Double

Η μπάλα πηγαίνει σε ένα φτερό και οι δύο παίκτες των αγκώνων βάζουν stagger μακριά από την μπάλα για τον γκαρντ της αδύναμης πλευράς, που ανεβαίνει από τη μέση του γηπέδου στην κορυφή της ρακέτας.

Όλα γίνονται πίσω από την μπάλα, οπότε ο μόνος αμυντικός που μπορεί να βοηθήσει είναι αυτός που δέχεται το σκριν. Αυτό είναι το κάλεσμα horns για τον καλύτερό σας σουτέρ, και τιμωρεί την ομάδα που κάνει top lock — αν δεν τον αφήνουν να χρησιμοποιήσει τα σκριν ανεβαίνοντας, το κόψιμο πίσω από την πλάτη είναι ανοιχτό.

Απαντήσεις στις καλύψεις από horns

Το πλεονέκτημα του να παίζετε οικογένειες αντί για συστήματα είναι ότι η απάντηση είναι άλλο κάλεσμα από την ίδια διάταξη, όχι ένα νέο σύστημα.

• Παίζουν drop. Spain. Ή απλώς πάρτε το pull-up σουτ που σας αφήνει το drop.
• Περνούν από κάτω. Twist, ώστε ο γκαρντ να πρέπει να περάσει δύο φορές.
• Κάνουν hedge ή hard hedge. Πάλι twist, ή slip στο δεύτερο σκριν πριν δεσμευτεί αυτός που κάνει hedge.
• Αλλάζουν σε όλα. Get. Δεχτείτε την ανταλλαγή, επιτεθείτε αμέσως στο mismatch και αφήστε τον ψηλό να κλειδώσει τον μικρότερο αμυντικό στην πλάτη του.
• Κάνουν top lock στον σουτέρ σας. Double, και πάρτε το κόψιμο πίσω από την πλάτη που σας δίνει το top lock.
• Κάνουν blitz στο σκριν στην μπάλα. Παίξτε από το short roll. Το horns έχει ήδη γεμάτες και τις δύο γωνίες, οπότε το τέσσερα εναντίον τριών έχει αποστάσεις από τη στιγμή που βγαίνει η μπάλα.

Εγκατάσταση ως ένα κάλεσμα, όχι πέντε

Το λάθος που κάνουν τα περισσότερα τεχνικά επιτελεία με το horns είναι ότι αντιμετωπίζουν κάθε επιλογή ως ξεχωριστό σύστημα με δικό του όνομα. Αυτό σας δίνει πέντε πράγματα να εγκαταστήσετε, πέντε καλέσματα να θυμάστε και πέντε ευκαιρίες για έναν παίκτη να εκτελέσει το λάθος.

Εγκαταστήστε το καλύτερα με αυτή τη σειρά:

1. Η διάταξη και οι αποστάσεις. Πού στέκονται οι αγκώνες, πού στέκονται οι γωνίες, και ότι κανείς δεν γλιστρά μέσα στη ρακέτα. Μία προπόνηση.
2. Μία είσοδος, μέχρι τέλους. Συνήθως το σκριν στην μπάλα, γιατί είναι το πιο γνώριμο. Παίξτε το μέχρι το ρολάρισμα και οι αποστάσεις στις γωνίες να γίνουν αυτόματες.
3. Η δεύτερη είσοδος. Τώρα οι ίδιοι παίκτες κάνουν την ίδια δουλειά μετά από διαφορετική πρώτη πάσα.
4. Οι επιλογές, μία την εβδομάδα. Προσθέστε flare, μετά twist, μετά double, και αφήστε τους παίκτες να μάθουν ότι τα δύο πρώτα δευτερόλεπτα είναι πάντα ίδια.

Την τέταρτη εβδομάδα το κάλεσμα είναι «Horns» συν μία λέξη, και ένας παίκτης που ξεχνά τη λέξη ξέρει ακόμα πού να σταθεί και ποιος βάζει σκριν. Αυτό αξίζει περισσότερο από ένα μεγαλύτερο playbook.

Αν η ομάδα σας δεν μπορεί να στήσει σωστά τη διάταξη χωρίς κανένα κάλεσμα, δεν έχετε ακόμα επίθεση horns. Έχετε πέντε συστήματα horns.

Μια πρακτική σημείωση για την προετοιμασία. Αυτές οι πέντε οικογένειες μοιάζουν σχεδόν ίδιες στον πρώτο χτύπο, και αυτό τις κάνει δύσκολες να αμυνθούν αλλά και δύσκολες να διδαχθούν από ένα στατικό διάγραμμα. Αν τις σχεδιάσετε ως ένα σύστημα και περάσετε τις φάσεις μία μία — ή στείλετε στους παίκτες έναν σύνδεσμο που ανοίγει εστιασμένος στον δικό τους αριθμό — τα κοινά δύο πρώτα δευτερόλεπτα περνούν πολύ πιο γρήγορα απ’ ό,τι με πέντε ξεχωριστά φυλλάδια. Το SlongeHoops έχει και τις πέντε ως ενσωματωμένα συστήματα που μπορείτε να αντιγράψετε και να προσαρμόσετε στο ρόστερ σας.

Ξεκινήστε με δύο. Το flare και το Spain θα σας βγάλουν μια σεζόν, και όταν ένας σκάουτερ τα έχει μελετήσει, το twist είναι μια προσθήκη μιας λέξης και όχι μια νέα εγκατάσταση.

Δείτε επίσης: τα σκριν stagger.