Oyuncuların öğrenebileceği bir playbook nasıl kurulur

Playbook bir oyun koleksiyonu değildir. Takımınızın baskı altında yapabildiklerinin bir listesidir ve en iyileri kısadır. Kırk oyun taşıyan takımlar genellikle bunların beşini iyi oynar. Bir playbook kurmanın işi çoğunlukla neyi dışarıda bırakacağınıza karar vermektir.

Oyuncuların kaç şey öğrenebileceğiyle başlayın

Bir şey çizmeden önce, bir oyuncunun bir sezonda kaç yeni aksiyon özümseyebileceğine karar verin. Makul bir pratik kural, bir oyuncunun haftada bir yeni oyun öğrenebileceği ve son dördünü keskin tutabileceğidir. Bu, bir altyapı takımına bütün yıl için dört ila altı set, teknik ekip disiplinliyse bir lise A takımına on ya da on iki set verir.

Emin değilseniz bir test yapın. Düşündüğünüz herhangi bir oyunu alın ve onu hiç görmemiş bir oyuncudan tek bir yavaş tempo anlatımdan sonra oynamasını isteyin. Oynayamıyorsa ve sadeleştirerek düzeltemiyorsanız, bu grup için bu yıl fazladır.

Sadece temel hücumu değil, durumları kapsayın

Çoğu antrenör önce temel hücumu kurar ve gerisini unutur. Mart’ta işe yarayan bir playbook, yakın maçları belirleyen anları kapsar:

1. Temel hücum. Her oyuncunun çağrı olmadan oynayabildiği bir devamlılık hücumu ya da bir ana set. Motion hücum, flex ya da 5-out bir diziliş buraya uyar.
2. Hızlı setler. Temel dizilişten belirli bir iş için iki üç oyun: en iyi oyuncunuz için bir şut, bir mismatch ya da switch’e karşı bir oyun.
3. Oyuna sokma. En az bir dip çizgi ve bir yan çizgi oyunu. Her maçta karşınıza çıkarlar ve öğretmesi en ucuz oyunlardır.
4. Pres kırma. Tam saha baskıya bir basit cevap, sık görüyorsanız ikinci bir seçenek.
5. Maç sonu. Hızlı iki sayı için bir oyun, üçlük için bir oyun ve son hücum için bir plan.

Bu beşi varsa bir playbook’unuz var demektir. Geri kalan her şey bonustur.

Her oyuna kısa bir isim verin

Oyuncular isimleri diyagramlardan hızlı öğrenir. Mümkünse oyunlara bir iki heceyle seslenin ve birbirine benzeyen isimlerden kaçının. İki oyunun adı “Spain” ve “Spin” ise, biri dördüncü çeyrekte yanlışını oynar.

İki kural işe yarar:

• Ya bir sayı ya bir kelime, asla ikisi birden. “Horns” bir settir. “Horns Twist” bir varyasyondur. İsim vermek için üçüncü bir kalıp icat etmeyin.
• Oyun başına bir çağrı. İkinci bir işarete bağlı bir çağrı hata ihtimalini ikiye katlar.

Playbook’ta her ismin yanına tek satırlık bir açıklama yazın. “İki uzun dirseklerde, guard 5’in perdesinden top sürer” gibi bir şey. Molada söyleyeceğiniz satır budur.

Duruma göre düzenleyin

Sayfa oyunlarla dolduğunda, bir oyuncu doğru oyunu birkaç saniyede bulmalıdır. Oyuncuya ya da tarihe göre değil, duruma göre gruplayın.

Basit bir yapı:

• Temel hücum (bir ila üç sayfa)
• Hızlı setler (her biri bir sayfa)
• Dip çizgiden oyuna sokma ve yan çizgiden oyuna sokma
• Pres kırma
• Maç sonu

Her grubun içinde oyunları ne sıklıkla kullandığınıza göre sıralayın. Sayfadaki ilk oyun en çok oynadığınız olmalıdır.

Her oyunu aynı şekilde çizin

Her diyagram aynı kuralları izlediğinde bir playbook daha kolay okunur:

• Her oyunu sahanın bir tarafına çizin, diğer taraf gerektiğinde aynalayın.
• Kareler değil, aşamalar kullanın: bir giriş, aksiyon ve bitiriş.
• Her sayfanın başında topun kimde olduğunu işaretleyin.
• Aşama başına üç değil, bir satır antrenör notu ekleyin.

Tutarlılık, yapabileceğiniz en ucuz gelişmedir. Oyuncular gösterimi bir kez öğrenir ve sonra her sayfayı saniyeler içinde okur.

Oyunları öğrettikçe açın

Oyuncuların ilk gün tamamını görebildiği bir playbook arka plan gürültüsüne dönüşür. Oyunları öğrettikçe açın; böylece bir oyuncunun açtığı sayfa her zaman çalıştığı ya da çalışmak üzere olduğu bir sayfa olur.

Bunları oyuncu görünümünün dışında tutun:

• Hâlâ denediğiniz oyunlar.
• Rakipler hakkında scouting notları.
• Aralarında karar vermediğiniz alternatifler.

Aracınız her oyuncunun ne gördüğünü kontrol etmenize izin veriyorsa kullanın. Kâğıtla çalışıyorsanız, sadece güncel oyunların olduğu bir klasör aynı işi görür.

Bir oyunu ne zaman çıkarmalı

Her sezon bir playbook, kimsenin iyi oynamadığı oyunlar biriktirir. Sezonun yarısında şunları kontrol edin:

• Maçta hiç oynanmamış bir oyun. Ya takıma uymuyordur ya da ona güvenmiyorsunuzdur. Çıkarın.
• Tek bir oyuncuya bağlı bir oyun. O oyuncu sakatlanırsa oyununuz yoktur. Onu bir sayfa değil, bir not olarak tutun.
• Aynı işi yapan iki oyun. Daha basitini tutun.
• Öğretmesi bir dakikadan uzun süren bir oyun. Sadeleştirin ya da gelecek yıla bırakın.

İyi bir playbook sezon ilerledikçe kısalır.

Basit bir kurulum sırası

1. Temel hücumu seçin ve çağrı olmadan oynanana kadar öğretin.
2. Her çizgiden bir oyuna sokma oyunu ekleyin.
3. Bir pres kırma ekleyin, nadiren baskı görseniz bile.
4. Belirli işler için iki hızlı set ekleyin.
5. Bir maç sonu oyunu ekleyin ve son hücumun provasını yapın.
6. Sezon ortasında gözden geçirin ve eklediğiniz her oyun için bir oyun çıkarın.

Boyutu seviyeye göre ayarlayın

Playbook belirli bir grup için bir araçtır; bu yüzden doğru boyut yaşa ve deneyime göre değişir.

12 yaş altı. Oyunları değil, ilkeleri öğretin. Spacing, pas ve kat playbook’un kendisidir. Üç aşamalı basit bir set fazlasıyla yeter ve tek bir oyuna sokma oyunu çoğu durumu kapsar.

Ortaokul. İki üç seçenekli bir temel hücum, bir dip çizgi ve bir yan çizgi oyunu ve temel bir pres kırma ekleyin. Başka bir takım oynuyor diye oyun ekleme isteğine direnin.

Lise. Bir A takımı teknik ekibi, maç sonu paketi dahil on ila on iki set taşıyabilir. Sınır antrenman süresidir, çünkü her oyun listede olduğu her hafta tekrara ihtiyaç duyar.

Kulüp ve üstü. Oyuncular sık birlikte çalıştığında daha fazla oyun sığar. O zaman bile en iyi teknik ekipler kısa bir “mutlaka oynanacak” listesi tutar ve gerisini seçenek olarak görür.

Playbook’u şişiren hatalar

• Ünlü bir takımın playbook’unu kopyalamak. Onların oyuncularının yılların tekrarı var. Sizinkilerin haftada üç antrenmanı var.
• Tek bir yenilgiyi düzeltmek için oyun eklemek. Dün geceki sorunu çözen bir oyun gelecek hafta nadiren işe yarar.
• Oyuncu için değil, antrenör için çizmek. Bir oyuncu sayfayı dört saniyede okuyamıyorsa, sayfanın sadeleşmesi gerekir.
• Hiçbir şeyi çıkarmamak. Sadece büyüyen bir playbook, playbook değil bir fikir listesidir.

Dijital mi kâğıt mı

Kâğıt hızlıdır, ucuzdur ve şarjı bitmiş bir telefonla da çalışır. Dijital bir playbook üç durumda yardımcı olur: oyuncuların oyunları evde gözden geçirmesini istiyorsanız, birden fazla takım çalıştırıyorsanız ya da bir teknik ekibin tek bir versiyona ihtiyacı varsa. Dijitali seçerseniz, hesapsız bir linkten açılan oyunlar, oyuncuların ne göreceğini kontrol etmenin bir yolu ve saklayabileceğiniz bir dışa aktarma arayın.

SlongeHoops nereye oturur

SlongeHoops oyunları aşamalarla çizmenize, oynatmanıza, takım başına bir playbook’ta gruplamanıza, takım planında oyuncuların ne göreceğini seçmenize ve hesapsız açılan bir link göndermenize izin verir. Dört kayıtlı oyunluk ücretsiz bir planı vardır. Kütüphanede Horns, Floppy ve Flex gibi standart setler ve açıp uyarlayabileceğiniz pres kırmalar bulunur. Onu biz yapıyoruz; bunu okurken bunu da hesaba katın ve karar vermeden önce kendi setlerinizden birinde deneyin.