Η ζώνη 2-3 έχει δύο αμυντικούς ψηλά και τρεις κατά μήκος της τελικής γραμμής. Είναι η πιο συνηθισμένη ζώνη στο μπάσκετ γιατί διδάσκεται πιο εύκολα και προστατεύει το στεφάνι, και νικιέται για τον ίδιο ακριβώς λόγο: προστατεύει το στεφάνι αφήνοντας ό,τι δεν είναι το στεφάνι.
Τι σας δίνει η 2-3
Τέσσερα σημεία, και είναι κάθε φορά τα ίδια.
- Το ψηλό ποστ. Η γραμμή των ελευθέρων βολών είναι το μόνο σημείο που δεν ανήκει σε κανέναν αμυντικό της 2-3. Οι δύο ψηλοί είναι πάνω από αυτήν, ο μεσαίος της πίσω γραμμής κάτω από αυτήν. Ένας παίκτης που πιάνει εκεί με τους ώμους ίσια προς το καλάθι έχει όλη τη ζώνη γύρω του και τους δύο αμυντικούς της τελικής γραμμής μπροστά του.
- Η κοντή γωνία. Στη μέση της απόστασης ανάμεσα στο μπλοκ και τη γωνία, πάνω στην τελική γραμμή. Ο χαμηλός αμυντικός πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στη γωνία και την κοντή γωνία, και δεν μπορεί να έχει και τις δύο.
- Η δεύτερη πλευρά. Η ζώνη μετακινείται ως σύνολο και είναι γρήγορη, αλλά όχι γρήγορη δύο φορές. Το φτερό της απέναντι πλευράς, μετά από γρήγορη αλλαγή πλευράς, είναι το πιο σίγουρα ελεύθερο σουτ απέναντι σε 2-3.
- Το ριμπάουντ στην αδύναμη πλευρά. Σε μια ζώνη κανείς δεν έχει συγκεκριμένο παίκτη να κάνει μπλοκ άουτ. Το επιθετικό ριμπάουντ απέναντι σε ζώνη δεν είναι βραβείο παρηγοριάς· είναι μέρος του σχεδίου.
Τι σας παίρνει
Τη διείσδυση σε ευθεία γραμμή από την κορυφή, την πάσα στο ποστ απέναντι σε στημένη πίσω γραμμή, και κάθε επίθεση που προσπαθεί να σκοράρει με μία πάσα. Αν καλέσετε ένα σύστημα περιμένοντας να υπάρχει η πρώτη επιλογή, θα περάσετε το βράδυ σουτάροντας τρίποντα με χέρι στο πρόσωπο από την πρώτη πλευρά.
Οι πέντε συνήθειες που μετράνε περισσότερο από το σύστημα
Μια ομάδα με αυτές τις συνήθειες θα νικήσει μια 2-3 παίζοντας σχεδόν οτιδήποτε. Μια ομάδα χωρίς αυτές θα χάσει από μια 2-3 παίζοντας το καλύτερο σύστημα του κόσμου.
1. Αλλάξτε πλευρά γρήγορα, και κάντε την αλλαγή να σημαίνει κάτι. Η κυκλοφορία της μπάλας στην περίμετρο δεν είναι επίθεση σε ζώνη. Η ζώνη μετακινείται πιο γρήγορα απ’ όσο πασάρετε. Αυτό που τη σπάει είναι μια αλλαγή πλευράς που φτάνει πριν ολοκληρωθεί η μετακίνηση, και αυτό σημαίνει ότι η μπάλα περνά από την κορυφή ή πάνω από την άμυνα, όχι γύρω γύρω στην περίμετρο μία πάσα τη φορά.
2. Ακουμπήστε το κέντρο. Σε κάθε κατοχή, πηγαίνετε την μπάλα τουλάχιστον μία φορά στη γραμμή των ελευθέρων βολών ή στην κοντή γωνία. Όχι επειδή είναι σουτ — συχνά δεν είναι — αλλά επειδή μόλις η μπάλα ακουμπήσει το κέντρο, η πίσω γραμμή πρέπει να κλείσει μέσα και όλα έξω ανοίγουν.
3. Flash στα κενά, όχι στους αμυντικούς. Ένας παίκτης που κόβει πάνω σε αμυντικό δεν παίρνει τίποτα. Οι ραφές είναι ανάμεσα στους δύο ψηλούς, ανάμεσα στον ψηλό και στην πλευρική θέση της πίσω γραμμής, και πίσω από την πίσω γραμμή, πάνω στην τελική γραμμή. Διδάξτε το σημείο, όχι το κόψιμο.
4. Κάντε δική σας την κοντή γωνία. Είναι τα λιγότερο προστατευμένα δεκαπέντε πόδια (4,5 μ.) του γηπέδου απέναντι σε 2-3, και ένα πιάσιμο εκεί τραβά τον χαμηλό αμυντικό έξω από τη ρακέτα. Ό,τι γίνει μετά — το σουτ, η πάσα στον ψηλό, η πάσα πίσω έξω — γίνεται απέναντι σε μια άμυνα που έχει λυγίσει.
5. Στείλτε δύο στο επιθετικό ριμπάουντ. Το μπλοκ της αδύναμης πλευράς και η απέναντι κοντή γωνία. Αν η επίθεσή σας κατά ζώνης δεν έχει κανόνα για το ριμπάουντ, χαρίζετε το ένα δομικό πλεονέκτημα που έχετε.
Τρεις τρόποι να της επιτεθείτε
Overload
Βάλτε τέσσερις παίκτες στη μία πλευρά — slot, φτερό, κοντή γωνία και κάποιον στο κέντρο — ώστε τρεις αμυντικοί της τελικής γραμμής να πρέπει να καλύψουν τέσσερις. Δεν είναι κόλπο· είναι αριθμητική. Το πιάσιμο στην κοντή γωνία τραβά έξω τον χαμηλό αμυντικό, και το κενό που αφήνει είναι το σουτ.
Η πειθαρχία που χρειάζεται αφορά τον πέμπτο παίκτη. Ο παίκτης της αδύναμης πλευράς πρέπει να μένει αρκετά ανοιχτά και ψηλά ώστε ο απέναντι ψηλός αμυντικός να μην μπορεί να κλέψει προς τη μπάλα, αλλιώς το overload είναι απλώς τέσσερις παίκτες στριμωγμένοι μαζί.
High-low
Η πιο παλιά απάντηση και ακόμα η καλύτερη. Μια πάσα στο φτερό γυρίζει τους δύο ψηλούς αμυντικούς προς την μπάλα. Ένας παίκτης κάνει flash και πιάνει στη γραμμή των ελευθέρων βολών, με το πρόσωπο προς το στεφάνι. Ο παίκτης στην κοντή γωνία βουτά πίσω από την πίσω γραμμή.
Η πάσα από πάνω πρέπει να φύγει ενώ ο μεσαίος αμυντικός ακόμα αντιδρά στο πιάσιμο στη γραμμή. Αν τη δώσετε αργά, είναι λάθος. Το σημάδι είναι οι γοφοί του μεσαίου αμυντικού: τη στιγμή που βγαίνει μπροστά, ο παίκτης πίσω του είναι ελεύθερος, και έναν χρόνο αργότερα δεν είναι.
Σκριν στη ζώνη
Ένας αμυντικός ζώνης στέκεται πάλι σε ένα σημείο, και σε ένα σημείο μπορείτε να βάλετε σκριν. Μετακινήστε τη ζώνη στη μία πλευρά, βάλτε πραγματικό σκριν στον χαμηλό αμυντικό, αλλάξτε πλευρά με πάσα από πάνω, και στείλτε έναν σουτέρ κατά μήκος της τελικής γραμμής πίσω από αυτό το σκριν, ώστε να φτάσει στην απέναντι γωνία μαζί με την πάσα.
Αυτό θα αρέσει στους παίκτες σας, γιατί μοιάζει με κλεψιά. Δουλεύει απέναντι σε κάθε ζώνη που παίζει περιοχές και όχι ματς-απ, και είναι η απάντηση σε χαμηλό αμυντικό που έχει αρχίσει να προβλέπει την αλλαγή πλευράς.
Πότε σταματάτε να παίζετε επίθεση κατά ζώνης
Αν η επίθεσή σας κατά ατομικής στηρίζεται σε διεισδύσεις στα κενά και όλοι κινούνται με τη διείσδυση, το μεγαλύτερο μέρος της δουλεύει ήδη απέναντι σε ζώνη. Ένας αμυντικός ζώνης απέναντι σε διείσδυση έχει το ίδιο πρόβλημα με έναν αμυντικό ατομικής: πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στην μπάλα και την περιοχή του, και μόλις διαλέξει, η γωνία ή η κοντή γωνία πίσω του είναι ελεύθερη.
Ο ειλικρινής κανόνας λοιπόν είναι ο εξής. Καλέστε σύστημα κατά ζώνης όταν η μπάλα δεν μπορεί να μπει μέσα, όταν χρειάζεστε ένα συγκεκριμένο σουτ για έναν συγκεκριμένο σουτέρ, ή όταν έχετε σκαουτάρει έναν συγκεκριμένο αμυντικό. Τον υπόλοιπο χρόνο, διεισδύστε στις ραφές και αφήστε τις αναγνώσεις να γίνουν. Μια ομάδα που έχει μία επίθεση κατά ζώνης και την παίζει κάθε φορά που βλέπει ζώνη είναι μια ομάδα που η επίθεσή της κατά ζώνης σκαουτάρεται σε έναν αγώνα.
Δύο ακόμα αποφάσεις που αξίζει να πάρετε πριν από τον αγώνα, όχι μέσα σε αυτόν:
- Απέναντι σε 3-2 ή 1-2-2, η γεωμετρία αντιστρέφεται. Οι γωνίες και η κοντή γωνία είναι μαλακές και η κορυφή γεμάτη, οπότε η απάντηση είναι διάταξη με δύο γκαρντ ψηλά και ντρίμπλα μέσα στη ραφή, όχι πάσα στον αγκώνα. Προσοχή: οι προπονητές διαφωνούν για αυτά τα δύο ονόματα, και πολλές ομάδες που λένε «3-2» στήνονται σε 1-2-2.
- Απέναντι σε matchup ζώνη, τα περισσότερα από τα παραπάνω δεν ισχύουν, γιατί η matchup ζώνη αναλαμβάνει παίκτες και παίζει με αρχές ατομικής άμυνας μέσα σε σχήμα ζώνης. Επιτεθείτε της με κοψίματα και σκριν σαν να ήταν ατομική άμυνα, και βρείτε πού σπάνε οι κανόνες της.
Προπόνηση χωρίς δώδεκα παίκτες
Το πιο δύσκολο στην προετοιμασία για ζώνη είναι ότι δεν μπορείτε να τη δείτε από την πλάγια γραμμή σε μια αργή εκμάθηση. Πέντε αμυντικοί που στέκονται ακίνητοι δεν είναι ζώνη· ζώνη είναι πέντε αμυντικοί που μετακινούνται με καθυστέρηση.
Το SlongeHoops βάζει μια 2-3 απέναντι σε σύστημα που σχεδιάσατε, όπως και 3-2, 1-3-1, 1-2-2 και box-and-1, και τη μετακινεί καθώς κινείται η μπάλα, ώστε να δείτε ποιος αμυντικός φτάνει πολύ αργά στη γωνία. Δεν προσομοιώνει matchup ζώνη, και η προσομοιωμένη άμυνα είναι σε Beta — σας δείχνει πού καταλήγουν πέντε αμυντικοί, όχι αν μπαίνει το σουτ. Για τα τέσσερα δευτερόλεπτα γύρω από μια skip πάσα, αυτό είναι συνήθως το ερώτημα έτσι κι αλλιώς.
Ό,τι κι αν χρησιμοποιείτε, δώστε στην ομάδα σας επαναλήψεις απέναντι σε ζώνη πριν από το βράδυ που θα τη συναντήσει. Οι συνήθειες αξίζουν περισσότερο από το σύστημα, και οι συνήθειες θέλουν περισσότερο χρόνο από μια αργή εκμάθηση.
Δείτε επίσης: skip πάσα: πότε τη δίνετε.
Ερωτήσεις
Πού είναι το αδύναμο σημείο της ζώνης 2-3;
Σε τέσσερα σημεία, με σειρά από το πιο συχνά ανοιχτό — το ψηλό ποστ στη γραμμή των ελευθέρων βολών, η κοντή γωνία σε κάθε πλευρά της τελικής γραμμής, το φτερό της δεύτερης πλευράς μετά από γρήγορη αλλαγή πλευράς, και το επιθετικό ριμπάουντ στην αδύναμη πλευρά.
Να παίξω απλώς την επίθεσή μου κατά ατομικής απέναντι σε ζώνη;
Συχνά, ναι. Αν η επίθεσή σας κατά ατομικής στηρίζεται σε διεισδύσεις στα κενά και κίνηση μετά τη διείσδυση, το μεγαλύτερο μέρος της δουλεύει και απέναντι σε ζώνη, γιατί ο αμυντικός της ζώνης πρέπει πάλι να διαλέξει ανάμεσα στην μπάλα και την περιοχή του. Καλέστε ειδικά συστήματα κατά ζώνης όταν η μπάλα δεν μπαίνει μέσα.
Μπορείτε να βάλετε σκριν σε ζώνη;
Ναι. Ένας αμυντικός ζώνης κρατά ένα σημείο, και σε ένα σημείο μπορείτε να βάλετε σκριν. Το να κλειδώσετε τον χαμηλό αμυντικό ενώ η μπάλα αλλάζει πλευρά είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους τρόπους να ελευθερώσετε έναν σουτέρ στη γωνία.
Γιατί η ομάδα μου στέκεται ακίνητη απέναντι σε ζώνη;
Συνήθως επειδή της είπαν να κυκλοφορεί την μπάλα στην περίμετρο. Η αλλαγή πλευράς από μόνη της δεν κάνει τίποτα. Η μπάλα πρέπει να ακουμπήσει το κέντρο ή την τελική γραμμή ανάμεσα στις αλλαγές πλευράς, αλλιώς η ζώνη απλώς μετακινείται και περιμένει.