Wypełnianie torów to podstawowy kształt kontrataku. Wyobraź sobie boisko podzielone wzdłuż na trzy tory. Piłka idzie środkowym; dwóch skrzydłowych sprintuje zewnętrznymi torami, szeroko, blisko linii bocznych. Mniej więcej na wysokości przedłużenia linii rzutów wolnych skrzydłowi ścinają pod kątem do obręczy. Za nimi biegną trailer i piąty zawodnik, zależnie od kontrataku drużyny.
Dlaczego trenerzy go używają
Bo rozstawienie w przejściu to ten sam problem co rozstawienie w ataku pozycyjnym, tylko z mniejszą ilością czasu. Trzech atakujących rozłożonych na szerokość boiska zmusza wracających obrońców do wyboru. Trzech atakujących w jednym torze pozwala jednemu obrońcy pilnować wszystkich. Większość ćwiczeń przejścia, od ósemki w trójkach po 3 na 2, to w gruncie rzeczy ćwiczenia wypełniania torów.
Jak to zrobić
- Piłka środkiem. Środkowy zawodnik łapie, patrzy do przodu i kozłuje tylko wtedy, gdy nic nie jest otwarte.
- Skrzydłowi szeroko. Dotknij toru przy linii bocznej; nie dryfuj w stronę piłki.
- Ścinaj późno. Zostań szeroko do przedłużenia linii rzutów wolnych, potem ścinaj pod kątem 45 stopni do obręczy.
- Najpierw sprint, potem czytanie. Przewaga w kontrze bierze się z biegu, a nie z tego, że kozłujący wjeżdża w tłok.
Basketball For Coaches i Coach’s Clipboard uczą tego z trzema torami i zasadą: zawodnicy zostają w swoim torze, a środkowy bierze udział w każdej wymianie podań.
Ćwiczenia
Podania w trzech torach to najprostsza wersja. Ósemka w trójkach dodaje przebieganie za odbierającym; ćwiczenie podanie otwierające i zajęcie torów dodaje zbiórkę i pierwsze podanie. Ciągłe 3 na 2, 2 na 1 stawia obrońców przed torami. Diagram pokazuje tory w pierwszej fazie kontrataku.