Συστήματα BLOB και SLOB: επαναφορές που δουλεύουν

Η επαναφορά είναι η μόνη κατοχή στο μπάσκετ όπου ξεκινάτε με την μπάλα, σταματημένο ρολόι, μια άμυνα που πρέπει να δείξει τι παίζει, και πέντε παίκτες που ξέρουν ακριβώς τι θα γίνει. Οι ομάδες που το παίρνουν στα σοβαρά βάζουν δύο ή τρία επιπλέον καλάθια ανά αγώνα. Όσες δεν το παίρνουν χαρίζουν την μπάλα κάτω από το δικό τους καλάθι.

Η διαφορά σπάνια είναι το σύστημα. Είναι να ξέρετε τους κανόνες, να έχετε μια διάταξη που η ομάδα στήνει χωρίς να της το πείτε, και να υπάρχει πάντα κάπου να πάει η πάσα.

Οι κανόνες που αλλάζουν πραγματικά τι μπορείτε να παίξετε

Όχι περίληψη του κανονισμού. Αυτά τα τέσσερα πράγματα αλλάζουν τον σχεδιασμό των συστημάτων σας.

Πέντε δευτερόλεπτα για να φύγει η πάσα. Ισχύει παντού. Η μέτρηση ξεκινά όταν η μπάλα είναι στη διάθεση του παίκτη που κάνει την επαναφορά, όχι όταν του τη δίνει ο διαιτητής. Κάθε σύστημα που έχετε χρειάζεται μια επιλογή διαθέσιμη στα δυόμισι δευτερόλεπτα, όχι μόνο αυτή που σχεδιάσατε.

Κίνηση κατά μήκος της τελικής γραμμής. Μετά από επιτυχημένο καλάθι ή επιτυχημένη τελευταία ελεύθερη βολή, ο παίκτης της επαναφοράς μπορεί να κινείται κατά μήκος της τελικής γραμμής. Μετά από τις περισσότερες άλλες διακοπές — παράβαση, φάουλ, μπάλα έξω, μπάλα κρατημένη — είναι επαναφορά από σταθερό σημείο και ο παίκτης μπορεί μόνο να κάνει πιβότ. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος περιορισμός στον σχεδιασμό συστημάτων από την τελική γραμμή, γιατί ένα σύστημα που απαιτεί από τον πασέρ να μετακινηθεί έξι πόδια δεν υπάρχει σε επαναφορά από σταθερό σημείο.

Το τι γίνεται μετά από τάιμ άουτ που ακολουθεί επιτυχημένο καλάθι είναι πραγματική διαφορά ανάμεσα στους κανονισμούς, και αξίζει να ξέρετε τον δικό σας ακριβώς και όχι κατά προσέγγιση.

Το επίπεδο της γραμμής. Ο αμυντικός δεν επιτρέπεται να περάσει τα χέρια του πάνω από τη γραμμή για να ενοχλήσει την πάσα. Η ποινή διαφέρει ανάμεσα στους κανονισμούς — προειδοποίηση, παράβαση, τεχνική ποινή — οπότε μάθετε ποια ισχύει, γιατί είναι ένας δωρεάν πόντος που μπορείτε να ζητήσετε.

Μεταφορά της μπάλας μετά από τάιμ άουτ στο τέλος. Αρκετοί κανονισμοί επιτρέπουν σε μια ομάδα να μεταφέρει την επαναφορά στο μπροστινό γήπεδο μέσα στο τελευταίο ένα ή δύο λεπτά του αγώνα. Η προϋπόθεση και ο χρόνος διαφέρουν, και κάποιοι κανονισμοί δεν έχουν καθόλου τέτοιον κανόνα. Αν η διοργάνωσή σας τον έχει, το μισό πακέτο επαναφορών για το τέλος του αγώνα είναι συστήματα από την πλάγια γραμμή και όχι από την τελική.

Οι τέσσερις διατάξεις

Box

Δύο παίκτες γύρω από τους αγκώνες, δύο γύρω από τα μπλοκ. Η πιο ευέλικτη διάταξη που υπάρχει, γιατί σας δίνει γωνία για σκριν προς κάθε κατεύθυνση: οριζόντια, προς τα κάτω, προς τα πάνω και προς τα πίσω. Σχεδόν κάθε ενέργεια σκριν στον σκρίνερ ζει εδώ. Αν μια ομάδα θα μάθει μόνο μία διάταξη BLOB, είναι αυτή.

Stack

Και οι τέσσερις παίκτες σε μία σειρά μπροστά από το στεφάνι, ο ένας πίσω από τον άλλον. Κανένας αμυντικός δεν μπορεί να βλέπει ταυτόχρονα την μπάλα και τον παίκτη του, και αυτό είναι όλο το νόημα. Καλή για λομπ, καλή για slip, καλή απέναντι σε ατομική άμυνα, αδύναμη απέναντι σε ζώνη που απλώς αγνοεί τη σειρά και κάθεται στη ρακέτα.

Γραμμή

Τέσσερις παίκτες απλωμένοι στο γήπεδο, με το πρόσωπο προς τον παίκτη της επαναφοράς. Η πιο εύκολη διάταξη για διδασκαλία και η πιο δύσκολη για καθαρές αλλαγές, γιατί όλοι είναι στο ίδιο βάθος και μια αλλαγή δεν βοηθά εμφανώς κανέναν. Καλή επιλογή για μικρή ομάδα.

1-4 low

Τέσσερις κατά μήκος της τελικής γραμμής, έξω από τη ρακέτα. Αυτή είναι η διάταξη για τον σουτέρ που τρέχει στην τελική γραμμή — ξεκινά από το μπλοκ της πλευράς της μπάλας, περνά πίσω από το καλάθι και βγαίνει από σκριν στην απέναντι πλευρά, ενώ ο αμυντικός του παλεύει μέσα στην κίνηση κάτω από το καλάθι. Είναι επίσης η πιο κατάλληλη από τις τέσσερις απέναντι σε ζώνη.

Δύο BLOB που κάθε ομάδα πρέπει να έχει

Το λέι απ: box cross

Από box, ο ψηλός της δυνατής πλευράς βάζει χαμηλά οριζόντιο σκριν για τον ψηλό της αδύναμης πλευράς, που κόβει στο μπλοκ της πλευράς της μπάλας. Ο παίκτης που κόβει πρέπει πρώτα να ανεβάσει τον αμυντικό του λίγα βήματα και μετά να κόψει κάτω από το σκριν, όχι γύρω του.

Το μισό που παραλείπουν οι περισσότερες ομάδες είναι αυτό που γίνεται μετά. Ο παίκτης που έβαλε το οριζόντιο σκριν δέχεται ο ίδιος σκριν και βγαίνει ψηλά ως πάσα ασφαλείας. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα σύστημα με μία επιλογή και σε ένα σύστημα που μπορείτε να καλέσετε σε οποιαδήποτε στιγμή του αγώνα.

Αν αλλάξουν: ο παίκτης που κόβει κλειδώνει αμέσως τον αμυντικό στην πλάτη του. Μια αλλαγή σε οριζόντιο σκριν βάζει σχεδόν πάντα έναν αμυντικό στη λάθος πλευρά ενός παίκτη που έχει ήδη πάρει θέση στο ποστ. Δώστε την πάσα από πάνω πριν φτάσει η βοήθεια.

Το λομπ: stack

Τέσσερις σε σειρά μπροστά από το στεφάνι. Οι δύο μπροστινοί ανοίγουν στις γωνίες και τραβούν μαζί τους τους αμυντικούς τους έξω από τη ρακέτα. Ο τελευταίος βάζει σκριν στον παίκτη μπροστά του, που βγαίνει στην κορυφή της ρακέτας, και μετά κάνει slip κατευθείαν από τη μέση.

Δώστε την ψηλά, στο ταμπλό. Το slip είναι το σύστημα.

Αν αλλάξουν: ο παίκτης που βγήκε στην κορυφή στέκεται μόνος στην κορυφή της ρακέτας χωρίς κανέναν σε απόσταση δέκα ποδιών. Πάρτε το ελεύθερο σουτ· μια αλλαγή σε αυτή την ενέργεια είναι για εκείνους χειρότερο αποτέλεσμα από το λομπ που προσπαθούσαν να σταματήσουν.

Δύο SLOB που κάθε ομάδα πρέπει να έχει

Η είσοδος της μπάλας: box zipper

Από box στην πλάγια γραμμή, ο ψηλός της πλευράς της μπάλας ανεβαίνει κατά μήκος της γραμμής της ρακέτας μέσα από σκριν στον αγκώνα και πιάνει την μπάλα στο slot με το πρόσωπο προς το γήπεδο. Αυτό λύνει το πρώτο σας πρόβλημα, που είναι να βάλετε την μπάλα μέσα απέναντι σε ομάδα που κλείνει τις πάσες.

Μετά ο σκρίνερ τον ακολουθεί, βουτά στο μπλοκ και κλειδώνει τον αμυντικό του στην πλάτη του. Η πάσα εισόδου και το παιχνίδι στο ποστ βγαίνουν από την ίδια ενέργεια, και ο αμυντικός του ψηλού είναι ακόμα πίσω από το σκριν όταν φτάνει η μπάλα.

Αν αλλάξουν: παίρνετε ακριβώς αυτό που θέλατε μια στιγμή νωρίτερα. Ο αμυντικός που αλλάζει πάνω στον σκρίνερ που βουτά είναι συνήθως ο μικρότερος από τους δύο, και είναι πίσω από τη φάση.

Το καλάθι: stack hammer

Η μπάλα μπαίνει στο φτερό, ο παίκτης διεισδύει δυνατά από την τελική γραμμή, και ένας σουτέρ βγαίνει με flare σκριν από το χαμηλό stack της αδύναμης πλευράς στην απέναντι γωνία. Ο αμυντικός που γλιστρά για να σταματήσει το λέι απ είναι αυτός που μετά πρέπει να κλείσει στον σουτέρ σε όλο το μήκος της τελικής γραμμής, και δεν μπορεί να κάνει και τα δύο.

Ο συγχρονισμός είναι το παν: το flare σκριν πρέπει να έχει μπει πριν ο παίκτης που διεισδύει φτάσει στο μπλοκ. Ένα hammer που αργεί είναι ένα ολοάνοιχτο τρίποντο από τη γωνία που κανείς δεν πάσαρε.

Πρακτικοί κανόνες για κάθε σύστημα επαναφοράς

Πρώτα βάλτε την μπάλα μέσα. Μια καθαρή είσοδος και μια κανονική κατοχή είναι καλύτερη από ένα όμορφο σύστημα που καταλήγει σε παράβαση πέντε δευτερολέπτων.

• Ορίστε πάσα ασφαλείας σε κάθε σύστημα. Ένας παίκτης που η δουλειά του είναι να μπορεί να πάρει πάσα όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Πείτε το όνομά του στο τάιμ άουτ.
• Ο παίκτης της επαναφοράς είναι παίκτης. Μόλις μπει η μπάλα, μπαίνει μέσα και γίνεται ο πέμπτος επιθετικός σας. Οι περισσότερες ομάδες τον αφήνουν να στέκεται και να κοιτάζει, και αυτό είναι σαν να παίζετε τέσσερις εναντίον πέντε επίτηδες.
• Βάλτε σκριν στον αμυντικό της μπάλας. Ο αμυντικός που μαρκάρει τον παίκτη της επαναφοράς είναι αυτός που κανείς δεν βάζει ποτέ σκριν, και συνήθως αυτός χαλάει το σύστημα.
• Απέναντι σε ζώνη, βάλτε σκριν στη ζώνη. Οι αμυντικοί της ζώνης δεν αλλάζουν, καλύπτουν μια περιοχή — οπότε βάλτε ένα σώμα πάνω στον αμυντικό που θέλετε την περιοχή του και πάρτε την. Το overload στη μία πλευρά και το κλείδωμα του χαμηλότερου αμυντικού αξίζει περισσότερο απέναντι σε ζώνη από κάθε κόψιμο που μπορείτε να σχεδιάσετε.
• Μία αντίδραση ανά σύστημα, όχι πέντε συστήματα. Η απάντηση στην αλλαγή και η απάντηση στο κλείσιμο της πάσας είναι οι δύο που χρειάζεστε. Όλα τα άλλα είναι ένα καινούργιο σύστημα μεταμφιεσμένο.

Πώς τα μαθαίνει η ομάδα σας μέχρι τον Οκτώβριο

Δύο διατάξεις. Δύο συστήματα από την καθεμία. Δέκα λεπτά την πρώτη Τρίτη της σεζόν, και μετά δύο επαναλήψεις την εβδομάδα για πάντα.

Τα συστήματα επαναφοράς σχεδόν ποτέ δεν αποτυγχάνουν λόγω πολυπλοκότητας. Αποτυγχάνουν επειδή η τελευταία φορά που η ομάδα τα έπαιξε ήταν τον Σεπτέμβριο, και η πάσα ασφαλείας δεν θυμάται ότι είναι η πάσα ασφαλείας. Αν θέλετε να το ελέγξετε χωρίς να ξοδέψετε χρόνο προπόνησης, στείλτε το σύστημα ως σύνδεσμο — ανοίγει στον browser χωρίς λογαριασμό — και αφήστε κάθε παίκτη να το δει εστιασμένο στον δικό του αριθμό αντί για όλους τους πέντε μαζί.