Zastawienie to sposób, w jaki obrońca trzyma swojego zawodnika z dala od zbiórki. Gdy pada rzut, znajduje zawodnika, wchodzi w niego i pierwszy robi kontakt, potem obraca się tak, żeby jego plecy były przy klatce piersiowej przeciwnika. Trzyma tę pozycję przez chwilę, z szeroką postawą i nisko opuszczonymi biodrami, a potem idzie po piłkę. Niektórzy trenerzy mówią box out; to to samo.
Dlaczego trenerzy go używają
Bo zbiórki wygrywa się, zanim piłka spadnie. Zawodnik, który skacze najwyżej, przegrywa z tym, który pierwszy zajął pozycję. A akcja obronna kończy się dopiero wtedy, gdy obrona ma piłkę: dobre przeszkadzanie w rzucie, po którym pada zbiórka w ataku, to nie jest zatrzymanie.
Badania młodzieżowych mistrzostw wciąż wskazują zbiórki w obronie wśród statystyk, które odróżniają zwycięzców od przegranych. Na mistrzostwach Europy U16 Lorenzo i współpracownicy stwierdzili to w meczach rozstrzygniętych różnicą od 10 do 29 punktów. To związek, a nie dowód, że zastawienie wygrywa mecze, ale właśnie dlatego większość trenerów ćwiczy je co tydzień.
Jak to zrobić
- Znajdź. Najpierw szukaj swojego zawodnika, potem piłki.
- Kontakt. Wejdź w niego przedramieniem i klatką piersiową, zanim on wbiegnie w ciebie.
- Obróć się. Obrót przodem lub tyłem, tak żeby twoje plecy były przy jego klatce.
- Przytrzymaj, potem walcz o piłkę. Chwila z łokciami na zewnątrz i rękami w górze, potem złap piłkę w najwyższym punkcie oburącz i przyciągnij pod brodę.
Obrońcy w pomocy mają najtrudniejsze zadanie, bo zaczynają najdalej od swojego zawodnika. Ćwiczy to dokładnie zastawienie po słabej stronie. Dla początkujących ćwiczenia zastawienie i walka o piłkę oraz zastawienie w kole uczą kontaktu bez prawdziwego rzutu. Nasz poradnik o ćwiczeniach zbiórki układa je w kolejności.