Jak narysować diagram ćwiczenia koszykarskiego

Diagram ćwiczenia koszykarskiego ma inne zadanie niż diagram zagrywki. Diagram zagrywki mówi pięciu zawodnikom, dokąd mają iść, kiedy grają przeciwko obronie. Diagram ćwiczenia mówi grupie zawodników, a często także asystentowi trenera, jak ustawić ćwiczenie, kto zaczyna, jak wygląda każde powtórzenie, dokąd wszyscy idą potem i na co będziesz zwracać uwagę. Jeśli asystent nie potrafi poprowadzić ćwiczenia na podstawie diagramu, kiedy ty jesteś przy drugim koszu, to diagramowi czegoś brakuje.

Ten poradnik omawia, co pokazuje dobry diagram ćwiczenia, jak wygląda używana w nim notacja, jak podzielić ćwiczenie na fazy i jak narysować diagram w edytorze ćwiczeń SlongeHoops.

Co musi pokazać diagram ćwiczenia

Pięć rzeczy, mniej więcej w tej kolejności, w jakiej szuka ich osoba czytająca diagram:

1. Ustawienie. Każdy pachołek, talerzyk, krzesło, drabinka i wózek na piłki w miejscu, w którym stoi na hali, oraz każdy zawodnik i trener w miejscu, z którego zaczyna.
2. Kolejki. Gdzie czekają następni zawodnicy. Ćwiczenie z trzema kolejkami potrzebuje trzech widocznych kolejek.
3. Jedno powtórzenie. Ruch w jednym powtórzeniu, w notacji, którą zawodnicy już umieją czytać.
4. Rotacja. Dokąd idzie każdy zawodnik, kiedy powtórzenie się kończy. To część, którą pomija większość ćwiczeń rysowanych ręcznie, i ta, która na boisku powoduje najwięcej zamieszania.
5. Karta ćwiczenia. Co ćwiczenie trenuje, ile trwa, ilu zawodników i ile piłek potrzebuje, wskazówki trenerskie i warianty.

Pierwsze cztery elementy należą na boisko. Piąty umieszcza się obok niego. Wskazówki trenerskie wypisane w poprzek diagramu sprawiają, że trudniej go odczytać.

Notacja

Ćwiczenia używają dokładnie tych samych symboli co zagrywki, żeby zawodnicy nie potrzebowali drugiego słownika:

• Ciągła strzałka: ścięcie albo bieg.
• Przerywana strzałka: podanie.
• Linia zygzakowata: kozłowanie.
• Krótka kreska w poprzek końca linii: zasłona.

Ćwiczenia dodają do tego dwie rzeczy. Sprzęt, rysowany tak, jak wygląda: pachołek wygląda jak pachołek, a drabinka jak drabinka. I trenerów, którzy w ćwiczeniu często podają, zbierają, rzucają albo trzymają tarczę i muszą wyglądać inaczej niż zawodnicy. Najczęściej używa się do tego kwadratu albo litery C. Nasz poradnik o tym, jak narysować zagrywkę koszykarską, omawia notację dokładniej.

Fazy: jedno powtórzenie, potem rotacja

Nie rysuj całego ćwiczenia na jednym obrazku. Podziel je na fazy, tak samo jak zagrywkę. Faza to wszystko, co dzieje się w tym samym czasie; następna faza zaczyna się tam, gdzie skończyła się poprzednia.

Większość ćwiczeń potrzebuje mniej więcej od dwóch do czterech faz:

• Faza 1: pierwsze powtórzenie, od ustawienia do wykończenia.
• Faza 2: rotacja i następne powtórzenie, żeby czytający widział, kto idzie następny i dokąd poszedł ostatni zawodnik.
• Fazy 3 i 4, tylko jeśli ćwiczenie się zmienia: druga strona, druga stacja, progresja.

Bardzo dobrze widać to w ćwiczeniu doskoku. Faza 1 to pierwszy doskok na skrzydło. Faza 2 to powrót do pomocy i doskok do rogu. Dwa talerzyki pokazują dokładnie, gdzie kończy się każdy doskok.

Drabinka i wykończenie wykorzystuje trzecią fazę wyłącznie na rotację: zawodnik, który kończył, zbiera piłkę, oddaje ją trenerowi i truchtem wraca na koniec kolejki, a w tym czasie rusza następny zawodnik. Bez tej fazy każda grupa wymyślałaby na boisku swoją własną rotację.

Oznaczenia, które oszczędzają tłumaczenia

Umieść literę albo cyfrę na każdym elemencie sprzętu, który zawodnicy muszą znaleźć. „Sprint do talerzyka 2 i z powrotem” działa tylko wtedy, gdy diagram pokazuje, który talerzyk ma numer 2. Diagram sprintów do linii numeruje swoje cztery talerzyki właśnie z tego powodu.

Nazywaj zawodników według zadania, jakie wykonują, a nie według pozycji. W ćwiczeniu rzutowym rzucający to R, a zbierający to Z. W ćwiczeniu z trzema kolejkami to po prostu A, B i C. Rozgrywający i środkowy nic nie znaczą w ćwiczeniu, w którym wszyscy przechodzą przez każde miejsce.

Papier czy aplikacja

Papier działa. Zwykła tablica też działa. Większość ćwiczeń w historii narysowano markerem na tablicy taktycznej. Problemy zaczynają się wtedy, gdy ćwiczenie ma więcej niż jedną fazę, gdy chcesz wysłać je asystentowi albo gdy zdjęcie tablicy jest nieczytelne, zanim w ogóle dotrze na czyjś telefon.

Ćwiczenie narysowane w aplikacji można animować, więc rotacja staje się czymś, co zawodnicy oglądają, a nie czymś, co muszą rozszyfrować. Można je też zmienić bez rysowania wszystkiego od nowa. I pozostaje dokładnie takie samo z sezonu na sezon.

Rysowanie ćwiczenia w SlongeHoops

Edytor ćwiczeń to ten sam edytor co edytor zagrywek, przełączony w tryb Ćwiczenie. Zawsze jest jasne, w którym trybie właśnie jesteś. Nowe ćwiczenie zaczyna się na połowie boiska z jednym zawodnikiem i trenerem.

1. Postaw sprzęt. Wybierz przyrząd w narzędziach: pachołki, talerzyki, krzesła, drabinki koordynacyjne, płotki, stojące manekiny albo wózek na piłki. Stuknij w boisko, żeby go tam postawić. Przyrząd pozostaje wybrany, więc rząd pachołków to po prostu kilka stuknięć; Esc kończy ustawianie. Przeciągnij przyrząd palcem albo myszą, żeby go przesunąć. Drabinki, płotki i krzesła można obrócić pod kątem, pod jakim stoją, a każdy przyrząd może mieć oznaczenie.

2. Dodaj zawodników i trenerów. Ćwiczenie mieści do dwunastu zawodników na stronę i dwóch trenerów. Trener to kwadratowy pionek, który podaje, zbiera i trzyma tarczę jak każdy inny zawodnik.

3. Narysuj ruch. Przeciągnij od wybranego zawodnika. Aplikacja odczyta ruch jako ścięcie, podanie, kozłowanie, zasłonę albo rzut i narysuje go w notacji opisanej wyżej. Jeśli aplikacja się pomyli, jedno stuknięcie to poprawia. Jedno przeciągnięcie to jedna akcja.

4. Dodaj fazę dla następnego kroku. Każda faza zaczyna się tam, gdzie skończyła się poprzednia, więc rotacja to po prostu kolejna faza.

5. Wypełnij kartę ćwiczenia. Co ćwiczenie trenuje, spośród dwunastu kategorii, takich jak rzuty, wykończenie, prowadzenie piłki, obrona czy kondycja; pierwsza wybrana kategoria to główny cel. Potem trudność od początkującego do elity, grupy wiekowe od U8 do dorosłych, minuty, liczba zawodników i piłek, wskazówki trenerskie i warianty.

6. Zobacz ćwiczenie w ruchu. Z góry albo w widoku izometrycznym, jak wolisz. Przewijaj w przód i w tył, zwolnij do połowy tempa albo zapętl fazę, której właśnie uczysz.

Nie musisz wcale zaczynać od zera. Otwórz dowolne ćwiczenie z biblioteki ćwiczeń, na przykład ćwiczenie Mikana, a stanie się twoje i możesz je zmieniać: przesunąć pachołki, dodać drugą kolejkę, zamienić trenera na podającego.

Czego edytor ćwiczeń jeszcze nie robi

Kilku rzeczy, których mógłbyś się spodziewać po edytorze ćwiczeń, nie ma:

• Sprzęt stoi w miejscu. Pachołek nie może się przesunąć pomiędzy kolejnymi fazami. Ćwiczenie, w którym trener przestawia pachołki, wymaga drugiego ćwiczenia.
• Plany treningów są w planie Coach. Łączenie ćwiczeń w trening z rozpisanym czasem odbywa się w planerze treningów, który jest częścią płatnych planów. Nasz szablon planu treningu sprawdza się też na papierze.
• Biblioteka nie ma wszystkich ćwiczeń. Obejmuje wszystkie kategorie, ale jeśli brakuje ćwiczenia, które prowadzisz, rysujesz je sam.
• Funkcje tylko dla zagrywek. Symulowana obrona i quizy dla zawodników są przygotowane dla zagrywek, a nie dla ćwiczeń.
• Wszystko się rysuje. Ćwiczenia nie tworzy się przez wpisywanie ani dyktowanie. Stawiasz sprzęt i przeciągasz ruch, tak samo jak przy rysowaniu zagrywki.

Edytor ćwiczeń i biblioteka ćwiczeń są darmowe, dokładnie tak samo jak edytor zagrywek.

Lista kontrolna przed udostępnieniem diagramu ćwiczenia

• Czy ktoś może ustawić ćwiczenie na podstawie samego diagramu, razem z pachołkami?
• Czy kolejki są widoczne, a pierwszy zawodnik wyraźnie oznaczony?
• Czy każda faza pokazuje jedną rzecz, która dzieje się w jednym czasie?
• Czy rotacja jest narysowana, a nie tylko wyjaśniona słowami?
• Czy wskazówki trenerskie są na karcie ćwiczenia, a nie w poprzek boiska?
• Czy asystent wiedziałby, na co powinien zwracać uwagę?

Jeśli na wszystkie sześć pytań odpowiedź brzmi tak, diagram poprowadzi ćwiczenie, a ty w tym czasie będziesz trenować.